من از ماموریت برگشتم...قسمت نبود که سفر اخر باشه...وبلاگ رو که دیدم  انگار حال و هوای کامنت ها یک جور دیگه بود....آقا ...خانوم ..ما ارادتمند همه هستیم...دوستام رو دوست دارم..دلم براشون تنگ شده....این موضوع نه سیاسیه ..نه اجتماعیه...نه هیچ چیزه دیگه ...دلیه...وبلاگ هم تنها جاییه که تا حدودی حرفام رو راحت می زنم...رشته تحصیلی من علوم سیاسی بوده..اما از وقتی در حرفه خبر نگاری مشغولم(۱۱ سال) گروه فرهنگی هنری رو انتخاب کردم..چرا؟ چون بیشتر دلیه....علم سیاست رو دوست دارم اما از سیاست بازی خوشم نمی اد....قبلا هم گفته بودم اگر ازمن دلخورید به من هم ناسزا گفتید اشکالی نداره ...اما لطفا اسم دوستانم رو در کامنت ها نیارید چون حذف میشه...از گذاشتن کامنتهایی با مضمون تبلیغات سیاسی هم اصلا خوشم نمی اد...هرکس عقید ه ای داره و عقیده ش هم برای خودش محترمه...ما گردنمون از مو نازک تره...انتقادها و توهینها تون ماله من....اما لطفا اجازه بدید فضای اینجا همون شکلی باشه که قبلا بود....یا علی

دکتر علی شريعتی انسان‌ها را به چهار دسته تقسيم کرده است:

١ـ آناني که وقتی هستند، هستند و وقتی که نيستند هم نيستند.

عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فيزيک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم مي‌شوند. بنابراين اينان تنها هويت جسمی دارند.

  ٢ـ آنانی که وقتی هستند، نيستند و وقتی که نيستند هم نيستند.

مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هويت‌شان را به ازای چيزی فانی واگذاشته‌اند. بی‌شخصيت‌اند و بی‌اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آيند. مرده و زنده‌‌شان يکی است.

  ٣ـ آنانی که وقتی هستند، هستند و وقتی که نيستند هم هستند.

آدم‌های معتبر و با شخصيت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثيرشان را می‌گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داريم و برايشان ارزش و احترام قائليم.

 

٤ـ آنانی که وقتی هستند، نيستند و وقتی که نيستند هستند.

شگفت‌انگيز‌ترين آدم‌ها.

در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما نمي‌توانيم حضورشان را دريابيم. اما وقتی که از پيش ما مي‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک مي‌کنيم، باز مي‌شناسيم، می فهميم که آنان چه بودند. چه می‌گفتند و چه می‌خواستند. ما هميشه عاشق اين آدم‌ها هستيم. هزار حرف داريم برايشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گيريم قفل بر زبانمان مي‌زنند. اختيار از ما سلب مي‌شود. سکوت می‌کنيم و غرقه در حضور آنان مست می‌شويم و درست در زماني که می‌روند يادمان می‌آيد که چه حرف‌ها داشتيم و نگفتيم. شايد تعداد اين‌ها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

------------------------------------------------------------------

این مقدمه رو گفتم که بدونید دلم برای بعضی ها تنگ شده...خیلی خیلی تنگ شده....اول از همه پدر ومادرم که   تا بودند قدر نعمت حضورشون رو ندونستم....اما تو این روزهای بی کسی جاشون خیلی خالیه...

دوم برای کامران و محمد عزیز....یکی الان تو پاریسه و دیگری تو عراق...البته علاقه من احتمالا یک طرفه است...اما من دلم خیلی تنگ شده...به کامران می گفتم صاحب خونه امسال می خواد  بلند بشیم می گفت غصه نخور درست میشه... کامران از طرفدارها و مخالفینش می گفت که هیچکدوم اهل رعایت انصاف نبودند... مشورت می گرفت و آخر کار خودش بهترین تصمیم و می گرفت .... با محمد درباره تغییر محل کار و ادامه تحصیل صحبت می کردیم(ادامه تحصيل ندادن براي من شده يک ندامت هميشگي) درباره   این که بعضی ها همیشه موقعیت دارند برای پیشرفت و ما نداریم...بعضی ها همیشه جاشون  قرص و محکمه وما پامون روی پوست خیار!

لطفا گیج نشین...می خواستم بگم که اونها که بودند این جوری دلتنگی نمی اومد سراغم...شاید من خودخواه شدم...تنها دلخوشیم اینه که شرایط کامران برای پیشرفت آینده ش  الان بهتر از قبله...محمد هم اونقدر شخصیت و بزرگ منشی داره که با اوضاع و احوال کنار بیاد...به هر حال خدا بزرگه...نمی دونم که اینهایی که نام بردم تو کدوم تقسیم بندی دکتر قرار می گیرند...اما من خیلی دلم برا ی اونها تنگ شده....مخصوصا الان که هيچ کدوم نيستند.

 فردا قراره بريم ماموريت...3-4 روزه ...نوشتم که اگربر نگشتم  کامران و محمد بدونند که خيلي دوستشون دارم...به هر حال  من ديگه از جاده بدم مي اد..جاده خيلي نامرده....وبه قول  فيلم مسافران: لعنت به جاده ها اگه معنيشون  جداييه!

این مطلب از یک سایت خارجی انتخاب شده...پس لطفا در ذهنتون شبیه سازی با روسای ایرانی نکنید..ممنون...طنزه دیگه..شاید تو  این روزهای پر استرس خوندن چنین مطالبی کمی ...تاکید می کنم فقط کمی مفرح باشه....اگه دیگه ننوشتم بدونید که این مطلب زیاد هم مفرح نبوده!

---------------------------------------------------------------------------

وقتي من يك كاري را دير تمام ميكنم، من كند هستم.
وقتي رئيسم كار را طول دهد، او دقيق و كامل است.

وقتي من كاري را انجام ندهم، من تنبل هستم.
وقتي رئيسم كاري را انجام ندهد، او مشغول است.

وقتي كاري را بدون اينكه از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دهم.
وقتي رئيسم اين كار را كند، او ابتكار عمل به خرج داده است.

وقتي من سعي در جلب رضايت رئيسم داشته باشم، من چاپلوسم.
وقتي رئيسم، رئيسش را راضي نگاه دارد، او همكاري ميكند.

وقتي من اشتباهي كنم، من نادان هستم.
وقتي رئيسم اشتباه كند، او مانند ديگران يك انسان است.

وقتي من در محل كارم نباشم، من دنبال یلللی تلللی هستم.
وقتي رئيسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.

وقتي يك روز مرخصي استعلاجي داشته باشم، من نازک نارنجی هستم و زود به زود مریض می شوم .
وقتي رئيسم  مرخصي استعلاجي می رود، او حتماً به خاطر کار بی وقفه مریض شده است.

وقتي من مرخصي بخواهم، بايد يك جلسه دليل و توجيه بياورم.
وقتي رئيسم به مرخصي برود، بايد مي رفت چون خيلي كار كرده است.

وقتي من كار خوبي انجام مي دهم، رئيسم هرگز به خاطر نمي آورد.
وقتي من كار اشتباهي انجام دهم، رئيسم هرگز فراموش نمي كند ...

 بعضی آدمها هستند که از دور خیلی دوست داشتنی اند اما وقتی بهشون نزدیک می شی تو دلت می گی کاش هیچوقت از نزدیک زیارتشون نکرده بودم....

عده دیگه برعکسند :از دور پرهیبت و ترسناک به نظر می رسند اما وقتی از نزدیک آشنا می شی فوق العاده مهربون و دوست داشتنی هستندوتو حسرت روزهای گذشته رو می خوری که چرا از اونها فاصله می گرفتی...

بعضی دیگه از آدمها هم هستند که نه از دور خوبند و نه از  نزديک .....همیشه هم سعی می کنی که  سر راهشون قرار نگیری ...اگر هم ببينيشون تصادفي... تا شب دمغي...

بازيگر ها معمولا از دسته اولند...به قول خودشون لانگ شات خوبي دارند ...هميشه در ذهنت مثل نقشهايي هستند که توفيلمها بازي ميکنند:با مرام... لوطي و مهربون ..عشق رفيق...با صفا ساده و صميمي.....اما وقتي از نزديک ميبينيشون يکباره همه اون تصويرهاي ساخته شده در ذهنت فرو مي ريزنند:انگار از دماغ فيل افتادند..مغرور و خودخواه  وهزار کوفت و زهر مار ديگه که  نيازي به توضيح بيشتر نداره....اما پرويز پرسنويي از يک جنس ديگه است..در لانگ شات  براي من همنونقدر جذاب بوده که در کلوز آپ دوست داشتني...ديشب که تيزر فيلم سينمايي کتاب قانون رو ديدم ياد روزهاي لبنان افتادم و اون يک هفته اي که با پرستويي و مازيار ميري  در يک هتل اقامت داشتم و شبها در لابي هتل از هر کجا حرف مي زديم تا کمتر احساس  دلتنگي کنيم. پرستويي و ميري هر دو متواضع و خاکي بودند.امده بودند که بازيگر نقش زن  در فيلم را انتخاب کنند که پس از تستهاي زياد يک نفر پذيرفته شد.شرايط پذيرش کمي سخت بود:زن بايد انگليسي را روان صحبت مي کرد . فارسي را  ياد مي گرفت و قيافه اش هم به اروپايي ها شبيه بود..اون جور که مدير توليد فيلم مي گفت داستان جذابي داشت و به نظرفيلم پرفروشي مي شد.منتظر اکران فيلم در ايران ماندم .در جشنواره فيلم گفتند توقيف شده اما ديشب خوشحال شدم  که موانع براي اکران بر طرف شده.اگر چه مدتهاست که حوصله فيلم ديدن هم ندارم.

غرض از اين همه فلسفه بافي اين بود که پرستويي هنرمندي است که خودش رو گم نکرده .در مصاحبه اي که انجام داديم و متاسفانه به خاطر تايم خبر فقط حدود ده دقيقه از ان در دو نوبت پخش شد گفتني هاي بسياري داشت.اين که هيجوقت به خاطر غم نان خودش رو کو چيک نکرده....اين که مردم و مخاطب براش اهميت دارند..اين که خودش رو مديون بچه هاي جبهه و جنگ مي دونست...اين که پيشنهاد کرده بودند ۴۰۰ ميليون بگيره و ماکاروني رو در يک عکس تبليغ کنه اما نپذيرفته و خيلي چيزهاي ديگه...بگذريم...

  

  آدمهايي که لانگ شات و کلوزآپ شون مثل هم باشه کم پيدا مي شن!

---

دوستی زنگ زد و با هیجان خاصی می گفت:مجله همشهری جوان به شما تمشک طلایی اهدا کرده برای گزارش جومونگ!خیلی خوشحال شده بود که به من تمشک دادند مثل این که من برنده سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شده باشم.

حالا بشنوید از من که مدتهاست دیگر حوصله جواب دادن به انتقادهای گاه بی منطق دوستان را از دست داده ام به مصداق همان شعر معروف" از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست!"

اما چرا حالا در صدد پاسخ به همکاران عزیز در مجله وزین همشهری جوان برآمدم به چند دلیل بود:

۱ـدر قضاوت خود کمال بی انصافی را رعایت کردند!مرقوم فرمودند که گزارش جومونگ با دو هفته تاخیر از تلویزیون پخش شد واین امر سرعت بچه های واحد مرکزی خبر را مثل همیشه در اطلاع رسانی نشان می دهد!همکار گرامی که در تحریریه همشهری جوان نشسته ای و با دوستان عزیز نسکافه لذیذ نوش جان می کنید ودر باره واحد مرکزی خبر  قضاوت می کنید یک ساعت بعد از اتمام کنفرانس مطبوعاتی آقای جومونگ گزارش از پربیننده ترین بخش خبری پخش شد و دوروز بعد روزنامه ها مطلب را به چاپ رساندند.نقش و تاثیر گذاری واحد مرکزی خبر هم بر اهل فن پوشیده نیست.می توانید از آنها سوال کنید!

۲ـمرقوم فرمودند که بنده با ذوق زدگی خاصی از این کنفرانس و پسر نجف زاده گزارش فرستادم روی آنتن..همکار عزیزم از سن و سال من گذشته که برای یک بازیگر کره ای اینگونه ذوق زده بشوم.اگر به همرا ه خانوم صادقی که همه زحمات هماهنگی را یک تنه بر دوش کشیدتلاش کردیم   تا واحد مر کزی خبر مصاحبه اختصاصی با سانگ ایل گوک بگیرد صرفا به خاطر احترامی بود که برای مخاطب و بینندگان خبر قائلیم.پسر نجف زاده را هم شما می شناختی نه بیننده.منظور از سوال من هم یک پسر ۲ ساله بود که به جومونگ علاقه داشت.شما که خبری هستید باید بهتر بدانید که این خود یک خبر است .

۳ـفرموده اند که جومونگ مترجم داشته و من از او پرسیدم "کن یو اسپیک انگلیش!"عزیزم دوست فر هیخته من ...در پست قبلی هم توضیح مختصری دادم که مترجم جومونگ آنقدر بد ترجمه می کرد که سفیر کره خود وارد میدان شد و صحبتهای اقای ایل گوک را به انگلیسی برای ما ترجمه کرد.در کنفرانس مطبوعاتی هم وقتی یکی از همکاران پرسید میتوانم سوالم را به انگلیسی بپرسم مترجم کره ای گفت نه.اشکالی داشت جهت اطمینان خاطر از خود جومونگ من این سوال را بپرسم؟ مضاف بر این که چند نفری از من سوال کرده بودند که جومونگ در یک سریال خیلی سلیس انگلیسی صحبت کرده است.

4_نکته جالب اینجاست که مجله وزین و معتبر همشهری جوان چند ماه پیش یک مصاحبه با جومونگ ترتیب داده بود و  روی جلد مجله هم چند عکس شیک از این بازیگر در تحریریه مجله به چاپ رسانده بود! وبعد توضیح داده بودند که این یک ابتکار جدید بوده است !!!یک مصاحبه دروغین و خیالی   بدون در نظر گرفتن فروش مجله و علاقه خواننده!!دوستان گرام... همکاران عزیز در همشهری جوان  واقعاخسته نباشید این کارشما من را به یاد نشریات زرد انداخت خیلی زرد....!خبرنگار شاخص همشهری جوان در کنفرانس مطبوعاتی با افتخار  با آقای ایل گوک از این ابتکار منحصر به فرد سخن می گفت.

۵ـسیاستهای خبری چیزی نیست که من بتوانم در چند جمله برای شما که خود در یکی از تحریریه ها کار می کنید توضیح دهم.اما ما به این گزارشها می گوییم گزارشهای تولیدی که چندان مقید به قید فوریت نیستند.اگر چه مناسبت خبری  آن هم فراهم بود. یک هفته مانده به پخش آخرین قسمت سریال جومونگ مصاحبه اختصاصی واحد مرکزی خبر با بازیگر این سریال  پخش شد.کاری که هیچ کدام از رسانه های داخلی موفق به انجام آن نشدند.

  _____________________________________________________

 در پایان یاد  شعری از شهریار افتادم که در باره تهرانیها و همشهری های خود سروده بود.حالا انصاف با شما................

 

 

 گنجشک با خدا قهر بود…….روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد…..

  دم در خونه ایستادم نمیدونم که دارم میرم توی خونه یا دارم از خونه می ام بیرون!!!دسته  کلید خونه و اداره رو همراه کیسه زباله می اندازم توی سطل آشغال...!!

عینک طبی ام  توی راه می افته دوربدو ن این که متوجه بشم......شبها با همه خستگی هام تا ۲-۳ نصفه شب خوابم نمی بره...سر جام وول می خورم ..کتاب و  روزنامه می خونم تا چشام گرم بشه اما فایده ای نداره....

جمعه ها دنبال بهانه ام برای فرار از استراحت...از خونه می زنم بیرون...اداره یا پیاده راه رفتن در پیاده روهای انقلاب شاید برای دقایقی ذهن خسته ودل شکسته مرا التیامی  بخشند شاید! 

 تو رو خدا  من و نصیحت نکنید...همه اون حرفا رو از حفظم...فقط گوش کنید لطفا همین....

همیشه پدر ومادرم  می گفتن ناشکری خیلی بده ...پس من ناشکری نمی کنم ...فقط حکمتش رو هنوز نفهمیدم...اگه می تونین کمکم کنین که این تقدیر الهی رو در این ماه مبارک بفهمم!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

رحیم امامی درست مثل اسمش  اونقدر خوب و مهربون بود که  مطمئنم  قاتلش رو  می بخشید امااز  چند روزپیش که به من خبر دادند زمان دادگاه  نزدیکه دلشوره و بی خوابی هام شده ۲۴ ساعته.....من می تونم قاتل پدر و مادرم رو ببخشم؟

۱ـسانگ ایل سوگ(جومونگ)مودب و فروتن بود.به احترام همه از جا بلند می شد و ادای احترام می کرد.با همه حتی آشپزهای سفارت کره عکس گرفت و امضا داد.

۲-برخی از بازیگران سینما وتلویزیون هم میهمان سفارت کره بودند.پژمان بازغی و همسرش مستانه مهاجر(تدوین گر سینما).مهناز افشار و سام درخشانی.

۳ـجومونگ از صدای دوبلور خودش (اقای باشکندی)بسیار راضی بود و معتقد بود که این صدا و صدای خانوم یار احمدی که به جای بانو سوسانو صحبت می کنند نقش غیر قابل انکاری در موفقیت مجموعه  دارد.

۴ـسریال جومونگ سه سال پیش ساخته شده و سانگ ایل گوک وقتی بعد از سه سال می بینه که در ایران این مجموعه طرفداران بی شماری دارد واقعا تعجب کرده است.

۵ـجومونگ در پاسخ به سوال یک خبرنگار ورزشی که پرسید شما آبی هستید یا قرمز گفت: من هم آبی هستم هم قرمز  و از هر دو رنگ لباسها مختلفی را در منزل دارم!

۶ـجومونگ معتقد است که مردم به داستانهای تاریخی و قهرمانان علاقه زیادی دارند و یکی از علل موفقیت این مجموعه  قهرمان آن است که برای اتحاد گوگوریو مبارزه می کند.قهرمانی که مهربان است و به خانواده و مردم  احترام می گذارد.

۷ـجومونگ هنگام شنیدن شایعه خودکشی یک نفر  به خاطر بانو سوسانو چشمانش از تعجب گرد شد وگفت:اگر این موضوع واقعیت داشته باشه بسیار متاسفم اما این نشانه تاثیر گذار بودن سریال است.در کره هم بانو سوسانو طرفداران بسیاری دارد بنا بر این اولویت با کره ای هاست.!

۸ـجومونگ گفت: صدای دوبلور بانو سوسانو بسیار دلنشین تر از صدای خود این بازیگر کره ای است.

۹ـآقای باشکندی و خانوم یار احمدی هدایایی را به سانگ ایل گوک تقدیم کردند.خانوم یار احمدی هم هدیه ای را به جومونگ داد تا به دست بانو سو سانو برساند.

۱۰ـجومونگ یک جمله را به فارسی بیان کرد:من ایران را دوست دارم.

۱۱ـجومونگ گفت:من فکر می کردم ایران کشور محدودی است اما الان می بینم که ایران کشور آزاد و زیبایی است.

۱۲ـخانوم دکتر دامغانی از برنامه سازان رادیو به جومونگ گفت که کتاب در باره کره و فرهنگ کره ای در بازار کتاب ایران نیست.حتی به سفارت کره هم مراجعه کردم که به زبان اصلی کتابی به من برای ترجمه بدهند جوابی نگرفتم!

۱۳ـامیر کیان هم انقدر اصرار کرده بودتا پدرش کامران نجف زاده را مجبور کرد به کنفرانس بیاید و از کیان و جومونگ عکس یادگاری بگیرد.جومونگ هم حسابی بچه شمشیر بدست را تحویل گرفت و برای کیان ابراز احساسات کرد :  به فارسی سلام گفت و دست تکان  داد.

۱۴ـجومونگ در باره وضعیت تاهل خود گفت:من ازدواج کرده ام اما متاسفانه نه با بانو سو سانو !

۱۵ـسانگ ایل گوک روزی ۶ ساعت ورزش می کند.اما در هنرهای رزمی تبحری ندارد.

۱۶ـچهار بادی گارد جومونگ را  در ایران همراهی می کنند!

۱۷ـجومونگ اصلا زبان انگلیسی اش خوب نیست.در پاسخ به سوالات ما جومونگ مفصل به زبان کره ای توضیح می داد اما مترجم کره ای که قرار بود فارسی ترجمه کند به دو سه جمله اکتفا می کرد.اینجا یک نفر رو می خواست که مثل چلنگر مترجم برانکوبرای ما ترجمه کنه!

۱۸ـازیک چیزی هم دلم خیلی گرفت.وقتی در شروع جلسه کنفرانس مطبوعاتی قران تلاوت شد سر و صدای خبرنگارها و عکاسهای ایرانی زیاد بود.اما وقتی سرود ملی کره خوانده شد همه کره ای های حاضر در جلسه با سکوت کامل خودشون دیگران را هم وادار به سکوت کردند!

۱۹ـخبرنگار ماهنامه سینما از بعضی سوالات خبرنگاران ناراحت شد و گفت متاسفم که در این جلسه چنین سوالاتی مطرح شد.

۲۰ـجومونگ در پاسخ به این سوال که اگر بازیگر نمی شدی چه شغلی را انتخاب می کردی گفت:نقاشی!

 

                                                  

امشب با تلاشهای فراوان همکارم خانوم صادقی با آقای سانگ ایل گوک بازیگر نقش جومونگ و آقای باشکندی مدیردوبلاژ مجموعه تلویزیونی جومونگ  (دوبلور جومونگ) و خانوم یار احمدی دوبلور بانو سو سانو در منزل سفیر کره مصاحبه کردیم.مشکل  اینجا بود که ما کره ای بلد نبودیم و آقای جومونگ هم انگلیسی بلد نبود.مترجم کره ای هم نصفه نیمه فارسی بلد بود!جومونگ متواضع  صبور و مهربان به نظر می رسید.جالبه که مسئولان هماهنگی برنامه های آقای سانگ ایل گوک کاسه داغ تر از آش بودند و نمی خواستند ما مصاحبه اختصاصی بگیریم.به هرحال بگذریم.بعد از ظهر هم کنفرانس مطبوعاتی  بود در مرکز همایشهای سازمان...خیلی شلوغ شده بود...می گفتند مردم از ساعت ۳ صبح در فرودگاه منتظر ورود آقای جومونگ بودند! الان خسته هستم خبری رو که واحد مرکزی خبر تنظیم کرده بخونید تا بعد.....یا علی

....................................................................................................................

   سونگ ايل گوك بازيگر نقش جومونگ گفت: نمي دانستم اينهمه طرفدار دارم.
به گزارش خبرنگا رما ؛‌ سونگ ايل گوك كه صبح امروز وارد تهران شده بود در نشستي خبري در سالن همايش هاي سازمان صدا و سيما افزود: من از مردم ايران بسيار سپاسگزارم كه از اولين لحظه ورودم در فرودگاه تا هتل و محل كنفرانس از من استقبال كردند من نمي دانستم كه در ايران اينهمه طرفدار دارم.
وي با اشاره به اينكه چند روز پيش با بازيكنان تيم واليبال سايپا به صورت تصادفي آشنا شدم گفت: با اينكه اين سريال در كره نيز طرفدار ان زيادي داشت براي نخستين بار از بازيكنان اين تيم شنيدم كه اين سريال چقدر در ايران محبوبيت دارد.
سونگ ايل گوك درباره فيلم هاي ايراني گفت: من يك فيلم ايراني ديدم كه تاثير شگرفي بر من گذاشت " من بچه هاي آسمان" را ديدم و فهميدم كه دوكشور كره و ايران مشتركات فرهنگي زيادي دارند.
وي درباره بازي در فيلم هاي ايراني گفت : اگر فيلمسازان ايراني به من پيشنهاد  بدهند و از داستان فيلمنامه خوشم بيايد خيلي دوست دارم با آنها همكاري كنم
بازيگر نقش جومونگ گفت: ايران تمدن عظيمي دارد و كشور زيبايي است اطلاعات من تا قبل از ورود به كشور شما ، محدود به مطالعه چند كتاب تاريخي بود كه  اميدورام در اين سفر اطلاعات بيشتري بدست آورم ، آرزو دارم مردم ايران در آينده هم هواردار من باشند.
سونگ ايل گوك كه در سريال افسانه جومونگ رزمي كار قهاري است گفت : من  رزمي كار نيستم اما تمام صحنه هاي اسب سواري سريال را خودم انجام دادم عاشق ورزشم و اگر وقت داشته باشم 5 تا 6 ساعت در روز ورزش مي كنم.
او كه به تئاتر بيشتر از تلويزيون و سينما علاقه مند است درباره موفقيت افسانه جومونگ گفت: مهمترين دليل اين موفقيت ،فيلمنامه منسجم وداستان جذاب اين سريال است چرا كه  جومونگ درباره تاريخ باستان كره ساخته شده  است و مردم از ديدن يك قهرمان كه براي يكپارچه كردن كشورش مبارزه مي كند خوششان
مي آيد.
سونگ ايل گوك درباره معني نام خود نيز گفت: ايل گوك به معناي كشور متحد است و من چون در اول اكتبر 1971 به دنيا آمدم و اين روز در كره يك روز نظامي است پدر و مادرم اين نام را براي من انتخاب كردند.
سونگ ايل گوك درباره صحنه هاي به ياد ماندني افسانه جومونگ نيز گفت : اين سريال سه سال پيش ساخته شده و صحنه هاي مختلفي داشت  كه مراتحت تاثير قرارداد از ان جمله صحنه اي كه من در باتلاق گير كردم و تا 7يا8 روز به علت گل و لايي كه در گوش و حلقم گير كرده بود نتوانستم غذا بخورم.
ايل گوك كه  در ابتداي كنفرانس مطبوعاتي خود با خبرنگاران رسانه هاي مختلف از درگذشت رئيس جمهور سابق كره با خبر شده بود گفت: اگر غمگين به نظرمي رسم عذر خواهي مي كنم چرا كه وي مرد بسيار خوبي بوده است.
بازيگر نقش جومونگ  درپاسخ به اين سوال که آيا ازدواج کرده است ؟گفت: من به تازگي ازدواج كرده ام اما نه با بانو سوسانو.
سونگ ايل گوك بازيگر نقش جومونگ دراول اكتبر 1971 به دنيا آمد.
او فارغ التحصيل رشته فيلم و تئاتر از دانشگاه چيونگ جو است.
مادرش كيم ائول دونگ از بازيگران سرشناس کره است.
 پدرپدربزرگش كيم دو - هان ژنرال معروف جنبش استقلال كره در ابتداي قرن بيستم بوده که در راه استقلال کره جان باخته است.
سونگ ايل گوك كار بازيگري حرفه اي ر ا از 1999 با يک سريال تلويزيوني آغاز كرد.